سلامت می کنم
و آنجا که من و تو یکی هستیم را
گرامی می دارم ، ...
آنجا که من و تو یکی هستیم
سکوت کن و دل بسپار ،
چه اهمیت دارد که کیستم
که می نویسد و
کیست که می خواند؟
چه اهمیت دارد که من
کجا هستم و تو کجا ؟
چه اهمیت دارد که من
به چه باور دارم و تو به چه ؟
بی هیچ نام ، بی هیچ مکان ،
بی هیچ قبیله ، بی هیچ قضاوت...
آزاد و نا محدود ،
بی هر فرم و قالب ...
این قید و بندهای زمینی را،
این طبقه بندی های نفسانی را
کنار بزن، نام را ، مکان را، باور را ،
و هر تفاوتی را ... با ذهنی آرام ...
بنشین و بشنو ،
می خواهم برایت بگویم ........
از میهنمان ... از ایران
نگو گفتني ها شنيده شده ،
من هنوز هم از اي واي ها
و از تمام هراسها
و فردا مي ترسم
و گفتنی ها دارم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر